الهی بمیره.تیم را داغون کرد.

صبح با هزار امید و ارزو بلند شدیم رفتیم ترمینال راس ساعت 9 صبح.به علی توتی زنگ زدم گفتم کجایی؟می گه من 45 دقیقه ی دیگه میرسم.گفتم هووووووووو.گفت چیکار کنم اتوبوس نیومد.خلاصه هی دخترای تیکه ی دانشجو از جلوی من رد میشند اما من مجبورم سرم را بندازم پایین و منتظر روی صندلی بمونم.علی لباس جدید استقلال را که 35000 تومن از تهران خریده بود را تنش کرده بود.گردن بند استقلال را هم گردنش انداخته بود.رسیدیم فولاد شهر.پرچم ابی خریدیم.اولش می گفت دونه ای 3000 تومن اما چون دوتا خریدیم 2500 تومن حساب کرد.

خلاصه رفتیم بلیت 1000 تومنی را خریدیم و توی صف وایسادیم.

نیروی انتظامی مثل همیشه با باطوم همه را بیخود و بی جهت میزد.

خلاصه منو گشتند و وارد ورزشگاه شدیم.خواستیم بدویم که روی تپه ی چمن نشینیم که متوجه شدیم این بازی قراره ورزشگاه پنجاه پنجاه تقسیم بشه.پس جا به اندازه ی کافی بود.پرچم بزرگ ابی را مثل شنل بستیم به خودمون و گوشه ی ورزشگاه نشستیم.طبق معمول سیگارهای اطرافیای ما مدام روشن میشد.اهنگ های خواننده های معروف به صورت بی کلام پخش میشد.اهنگ ژینای شادمهر هم پخش شد.بنر عکس دسته جمعی استقلال را اوردند.مراسم ورزش زورخانه ای را وسط دایره ی زمین بر گزار کردند.یه بابایی هم که فکر میکرد صداش خیلی قشنگه دو ساعت مولودی خوند که موجب خشم همه شد.تاجیا اومدند و همه بودند جز هاشم ، رضا و امیرحسین.پژمان منتظری را که تشویق کردیم محل نداد و موجب خشم استقلالیا شد.قبلش هم مظفری کثافت با لباس سفید شخصی اومد دروازه ها را چک کنه.

بازی شروع شد و تیرک را خوردیم.بعدش فقط کوشکی خرابکاری کرد و روی اعصاب ما راه رفت.داور هم فقط حق استقلال را میخورد.گل را خوردیم و همه ساکت شدیم.سید صالحی اصلا خوب نبود.کوشکی که نگو و نپرس اما رینالدو ، جانواریو ، حسین کاظمی ، محمدی و خسرو خوب بودند.

بین دو نیمه هیچ کسی نرفت توی حیاط ورزشگاه.همه نشسته بودند.اما این سری چندین لنگی بین تاجیا بودند که اشغال ها از دقیقه ی 60 شروع کردند به شعار دادن بر ضد صمد و حمایت از قلعه نویی.کارشون خیلی زشت بود.خلاصه از همه طرف بد اوردیم.داور هم که سنگ تموم گذاشت.اخر بازی هم که بارون گرفت و به قول علی توتی : اسمون هم داره واسه استقلال گریه میکنه.

بازی تموم شد وخلعتبری اومد سمت ما پیرهنشو در اورد و انداخت توی ذوب اهنیا.ذوبیا هم که انگار پیرهنش تبرک باشه تیکه تیکش کردند.

منو علی هم مات و مبهوت با عصبانیت زیاد فقط به جلو خیره شده بودیم.اینم از نبود فرهاد مجیدی.

نکته ی جالب توجه این بود که وقتی بین دو نیمه پیرمرده مولودی می خوند گفت : رضا جان خوش امدی،خوش امدی.یهو همون موقع رضا عنایتی اومد توو زمین تا گرم کنه.اما خداییش وقتی رضا اومد خیلی مردونه و با تعصبانه به کل هوادارها دست تکون داد و سلام کرد.دلم واسش خیلی تنگ شده بود.از بازی با ذوب اهن استقلال لیگ پنجم سال 84-85 دیگه ندیده بودمش.عشق من رضا عنایتی اقای گل هستش.

یه جا هم هوادارها همه شروع کردند به تشویق مرفاوی و گفتند :

مرفاوی...مرفاوی...

اما مدد جباری فکر کرد دارند اونا تشویق می کنند و تا دوساعت دست تکون میداد و دولا و راست میشد و موجب خنده ی منو علی توتی شده بود.

اما لنگی های عقده ای هیچی نشده واسه ی ما ادم شدند و دم از جام و قهرمانی میزنند.نمیخواستم بگم اما دیگه مجبورم بگم.در پاسخ به لنگیا باید بگم که :

...یر روما تو ...ونتون***...یرم نمی دیم بهتون

چه برسه به جام.

استقلال اول بشی اخر بشی دوست داریم.

                        عکس روما با بنر استقلال در ورزشگاه

                     عکس علی توتی با بنر استقلال در ورزشگاه

                                   عکس از بلیط مسابقه

                                   صف اتوبوس اخر بازی

اینم یک کیلیپ از بنر استقلال که علی توتی هم اخر کیلیپ میاد توی کادر دوربین.بنر را ببین و حال کن.

                               download