بچه

اتزوری گل بزن***تو

اتزوری جهانی

شده***لنگی روانی

شده***اتزوری جهانی

شده***افشینی روانی

وای که دیشب چقدر ناراحت شدم.امریکا صعود کرد.مضحک نیست؟بابا من از امریکا خواهش کردم مصر را بزنه ولی نه اونجوری دیگه.عجب بدبختی ای.شانس که نباشه اینجوری میشه.

به قول گلادیاتور توتی جون:وقتی که توی تیم ملی یک جالوروسی بیشتر نباشه همین میشه دیگه.دانیله دروسی را گذاشته تو نیمه ی خودی.بابا باور کنید این کار اشتباه محضه.اون توتی بود که تمام پاساش صحیح بود.دروسی باید پشت محوطه باشه.دروسی چندین بار دفاع کرد.اخه وظیفه ی اون نبود که دفاع کنه.

ارنج اشتباه بود.بالاخره هرکسی اشتباه می کنه.یک بار هم لیپی اشتباه کرد.یاکویینتا اگه تعویضی باشه جواب میده.باید دقیقه ی 60 یا 70 میومد.گلش به غنا یادتون هست؟اواخر بازی زد.

اگه من لیپی بودن دهن بعضی از این بازیکن های بی تعصب را سرویس می کردم.نمونش بوفن.مسخرشو در اورده.3 تا گل مفت خورده اونوقت می خنده.باید خون گریه کنی.دونی توی دروازه بود بهتر از این دیوونه بود.تو کل جام شاید 4 تا عکس العمل قشنگ هم نشون نداد.شانس اوردیم شوتای برزیلیا تو چارچوب نبود چون همش گل می شد با این رفلکس های عجیب بوفن.باید به فکر یک دروازه بان دیگه باشیم.داره مغرور میشه.

بازم میگم:لیپی ارنج را اشتباه کرد.اخه چه معنی داره گتوزو را تو بازی نداره؟گتوزو وقتی رفت توی اسکاتلند تبدیل به یک بازیکن خشن شد.توی میلان هم همینطوره.اگه بود دفاع اینقدر افتضاح بازی نمی کرد.واقعا که کار لیپی عجیب بود.تنها دلیل نزاشتنش میتونه این باشه که هدف لیپی این بوده که نخواسته گتوزو اخراج بشه.اگه واقعا دلیلش این باشه مشخص میشه که لیپی چه ادم عاقبت اندیشی بوده و می دونسته قطعا برزیل هجومی کار می کنه.

از نظر من با کمی درایت می شد به صورت همزمان هم از لوکا استفاده کرد و هم جیلاردینو.من از جیلاردینو راضیم.حداقل چند تا موقعیت درست کرد.

نکته ی جالب این بود که افرادی مثل روسی،په په و جیلاردینو خوب بازی کردند.اما پیرا گند زدن به تیم.مثلا همین مائورا ژرمن کامورانزی،جیان لوییجی بوفن،جان لوکا زامبروتا و لوکا تونی.

اما واقعا این فصل ایتالیا با قحطی بازیکن ستاره رو به رو شد.هیچ فوق ستاره ای پیدا نشد.همشون همون قدیمیا بودند.پس با فقر بازیکن مواجه بودیم.

دنیا دیگه عوض شده.دیگه استفاده از یک پلی میکر جوابگو نیست.باید چند تا بازی ساز داشت.اما ایتالیا فقط یک پیرلو را داشت و یک دروسی.

شانس بیاره این آندرادوسنا که گیر من نیفته.اینو دیگه هر خنگی می دونه که وقتی توپ توی چنین شرایطی پاس داده میشه نباید روی توپ تکل مستفیم زد.باید تکل جهت دار و چرخشی زد.اگه دو سه نا تکلش را جوری می زد که توپ حتی به مهاجم برزیل برسه اون موقع بازم احتمال گل شدن تو پ50% می شد.واقعا کارش ابر مسخره بود.با یک تکل جهت دار یک گل را می خرید.

از شانس بعد هم تمام شوت ها تو دست این ژولیوس سزار نامرد بود.تقصیر خودمونه.اوردیمش توی کالچو پولم بهش دادیم،اموزشش هم دادیم که حالا بیاد رقیبمون بشه.هرچی می کشیم سر این مافیای ایتالیاست.مسخره ها.

خلاصه من همیشه با خودم می گم:اگه یه روزی مربی شدم و بازی فینال مهمی داشتیم.باید قبلش بازیکن ها را جمع کنم توی رخت کن و بهشون بگم:وای به حالتون اگه باختید گریه کنید.

اگه کسی که قراره اخر بازی گریه کنه باید دقیقه ی 60 شروع به گریه کنه.کسی حق نداره اخر بازی گریه کنه.اگه ناراحتی توی بازی ناراحت باش،نه وقتی بازی تموم شد شروع به گریه ی الکی بکن.

این یکی از تفکرات بی نظیره منه.این تفکر برداشت من از یک بازی توی ایرانه.بازی سپاهان بالنگ که چند سال پیش توی ازادی بود.

داور به نفع لنگ می گرفت و هی اعصاب سپاهانیا را به هم می ریخت.داوره با خودش گفت:لنگ داره می بره.

اینجا بود که چند دقیقه مونده به این که بازی تموم بشه رسول خطیبی شروع کرد به گریه کردن.دقایق اخر بازی بود.همون گریه ی رسول انگیزه ایجاد کرد و سپاهان در عین نا باوری تونست با وجود ناداوری بازی باخته را ببره و لنگ را بیش از پیش سوراخ تر کنه.

اما با دیدن بازی دیشب و خنده های اعصاب خورد کن بوفن با خودم گفتم:باید چنین بازیکن های بی تعصبی را شناسایی کرد و با مشت زد توی فکشون تا دیگه هوس خنده نکنند و گریه کنند.تعصب ایتالیا را زیر سوال برد.

بازم می گم من ادم خرافاتی ای نیستم اما باز هم این لباس من را به یاد خاطرات تلخ و عجیب یورو 2000 انداخت.امیدوارم این رنگ لباس به تاریخ بپیونده.

یک سال فرصت باقی مونده.اگه بخوایم ایتالیا قهرمان جام جهانی بشه باید تیم رم را به قدرت سابقش باز گردونیم.کار سختی هم نیست.فقط یک هم حمایت لازمه.همین.

ایشالا امسال کاپیتان فرانچسکو توتی هم به تیم ملی ایتالیا بر می گرده تا مثل همیشه افتخار افرینی کنه.

تقدیم به تمامی لنگی های سوراخی که اینقدر نفهمند که سه سال پیش را فراموش کردند.

از اون همه تیم ملی توی دنیا فقط ۳۲ تاشون به معتبر ترین جام دنیا یعنی جام جهاانی راه پیدا می

کنند.

از این ۳۲ تا تیم برتر دنیا فقط چهارتاشون می رند نیمه نهایی.

از این چهارتا فقط و فقط دو تیم می رسند به فینال.

یعنی ایتایاست.

از نظر شما ایا جای دیگه ای واسه ی بحث میمونه؟قطعا ایتایا بهترین تیم ملی توی تمام

دنیاست.ببینید حسودا تا چشمتون در بیاد.