به عبارت دیگه در مورد استقلال از یک بعد دیگه حرف بزنیم.خب ، استقلال یک تیم اصیل ایرانی هستش که قدیمی ترین تیم ایرانه و حدود 30 میلیون هوادار عاشق داره.متاسفانه دختر ها را توی ورزشگاه راه نمی دند اما همین پسرایی که واسه ی هر بازی می رند ورزشگاه از هر قشری هستند.از دکتر مهندس گرفته تا شغل های دیگه.هر کدوم این هوادار ها یک طرز فکری دارند.یکیشون هوادار فلان حذب هستش و اون یکی طرفدار حزب مخالف.

اما

اما

اما...اما قطعا همشون روشن فکر و عاقل و باهوش هستند.چون همشون استقلالی هستند.توی هر بازی استقلال بیش از چندین هزار نفر می رند ورزشگاه فقط به عشق استقلال.همشون استقلال را دوست دارند وگرنه اون همه وقت صرف استقلال نمی کردند.

خب.تا اینجا فهمیدیم که تمام هوادار ها فقط یک هدف دارند ، اون هم موفقیت استقلاله.پس شباهت ما تاجیا با همدیگه اینه که هدف هممون یک چیزه.پس وقتی هدفمون این هستش قطعا نباید هیچ وقت با هم درگیری پیدا کنیم و بینمون تفرقه بیفته.

ما با لنگیا سر این مشکل داریم و زیرابشون را می زنیم که هدفمون چیزی نزدیک به 720 درجه با هم دیگه فرق می کنه.

پس به راستی علت این همه در گیری داخلی چیه وقتی هدفمون یکیه؟؟؟

جواب خیلی ساده هستش ، اختلاف سلیقه.همین اختلاف سلیقه هستش که مانع موفقیت ما میشه.یکی هوادار ناصر خان حجازی هستش ، یکی طرفدار منصورخان پور حیدریه ، یکی هوادار ژنرال امیر قلعه نویی هستش ، یکی طرفدار صمد سر طلایی و یکی هم هوادار ....

اینا همش سلیقه هستش.خب.به نظرتون حالا که ما با هم اختلاف سلیقه داریم باید با هم درگیر بشیم؟خب اگه در گیر بشیم قطعا به هدفمون نمی رسیم.وقتی به هدفمون نرسیم پس یعنی موفق نبودیم و با دست خودمون به استقلال ضربه زدیم.خب اگه به تیم محبوبمون ضربه بزنیم که خب لیاقت هوادی استقلال را نداریم.

اما چه کار کنیم که به این مرحله نرسیم؟؟؟

من با کلی فکر کردن واستون چند تا راهکار پیشنهاد می دم.قبل از هرچیز بزارید بهتون بگم که اگه بین طرفدارها تفرقه بیفته 100% یا عده ی زیادی از رفتن به ورزشگاه امتناع خواهند کرد ، یا هم اگه به ورزشگاه برند با هم دیگه درگیر میشند.

پس ما باید اول از همه بفهمیم که هوادار کی هستیم.مثلا : خود من شخصا عاشق ژنرالم.چرا؟چون همیشه وقتی اومده توی استقلال بدجوری حال لنگیا را گرفته.

حالا که مشخص شد من کدوم طرفی هستم باید بیام و استقلال را نگاه کنم.ایا الان که صمد مربی هستش و من ژنرال را دوست دارم باید عقایدم را بگم؟

نه.باید فعلا ژنرال را فراموش کنم و فقط از صمد حمایت کنم.وقتی همه این کار را بکنیم باز هم یک هدف مشترک دیگه پیدا می کنیم و اون هم حمایت از سرمربی تیم برای موفقیت هستش.

اما اگه خدایی نکرده استقلال نتیجه نگرفت باید چیکار کنیم؟اون موقع باید دست به اعتراض منطقی بزنیم.یعنی بیایم و منطقی مقایسه کنیم و اعتراض اروممون را برسونیم.

فراموش نکنید حتی پسر صمد هم که یک استقلالی متعصب باشه وقتی تیم استقلال واقعا بد کار کنه نمیاد از باباش حمایت کنه.پس اگه خدایی نکرده کار به جاهای باریک کشید باید زمانی اعتراض شدید نشون بدیم که حتی هوادارای صمد هم از نتیجه ناراضی هستند.

اما حالا کسی که هواداره ناصر خان هستش باید چیکار کنه؟قطعا باید فقط حمایت کنه.چون ناصر خان در حال حاضر هیچ سمتی در استقلال نداره و در اینده هم خیلی بعیده که به تاج برگرده.

اما کسی که هوادار صمد سرطلایی هستش باید چجوری رفتار کنه؟باید حالا که نماینده ی منتخبش در راس قدرت هستش از جون و دل واسش مایه بزاره و ازش حمایت کنه.ولی نکته ی مهم اینه که نباید واقع بینی را بزاره کنار و واسه ی خودش دلیل بیاره که حتی نتایج ضعیف را هم توجیه کنه.نباید سرش را مثل کبک بکنه توی برف.باید منطق را هم در نظر بگیره.

و از همه مهم تر نباید ستاره های اسبق استقلال را زیر سوال ببره و زحمت هاشون را زیر سوال ببره.اونم ستاره هایی که هیچ گناهی ندارند و فقط به خاطر کارشون مدتی از تیم دور هستند و هر لحظه ممکنه برگردند.

اما روش های تشخیص استقلالی های واقعی و شناختم لنگی های تاجی نما :

این یک معضلی هستش که تقریبا همه ی استقلالی ها باهاش سر و کله می زنند.بزارید با مثال واستون توضیح بدم.الان خیلی ها نمی دونند چطور مثلا با افرادی مثل نکبت واحدی رفتار کنند.نیکبخت قبلا توی استقلال بود اونم 9 سال.کلی هم واسه ی استقلال زحمت کشید اما اخرش خیانت کرد و به تیم کثیف لنگپولیس رفت.

سوال اینجاست :

ایا نیکبخت یک استقلالی هستش یا یک پرسپولیسی؟

جواب : کاملا مشخصه که این فرد یک لنگی کثیفه که تیمش را فروخت و با احساسات هوادارها بازی کرد.

حالا ما باید چه عکس العملی نشون بدیم وقتی گل ها و کیلیپ های گذشته ی اون را با پیراهن استقلال می بینم؟باید بهش فحش بدیم از کارهای قشنگش لذت ببریم؟

جواب سادست : باید از افتخار افرینی هاش توی استقلال لذت ببریم چون لباس مقدس اس اس تنشه.اون در ازای کاری که توی استقلال کرد پول گرفت.پس چرا باید وقتی مثلا : ما گلش به الاتحاد را می بینیم بهش توهین کنیم؟باید از دیدن گلش لذت ببریم.هرچند که اون الان یک لنگی کثیفه.

مثال بعدی جواد زرینچه هستش.اونم واسه ی استقلال زحمت کشید اما با کاری که فصل قبل کرد مشخص شد اونم یک لنگیه کثیفه پس دیگه اون هم رفت توی بلک لیست ما تاجیا.هرچند که گذشته زحمت کشیده بود.

اما ناصر خان.ناصر خان بهترین دروازه بان بوده و یک استقلالی.اما هر چند وقت یک بار مصاحبه های تخریبی می کنه.بعضی از حرفاش درسته و بعضیش غلطه.پس باید جلوی حرفای غلطش سریع موضع بگیریم حتی اگه هوادارش هستیم.

نفر بعدی هم علی علیزاده هستش.علیزاده یک لنگی بود که یکدفعه متوجه اشتباهش شد و سرش به سنگ خورد و استقلالی شد.این کارش خیلی قشنگ و قابل تقدیره.پس با وجود اینکه علیزاده نزدیک بود فصل قبل کار دستمون بده اما چون دلش ابیه پس هممون دوسش داریم.هرچند که دیگه الان تو استقلال نیست.

نتیجه ی اخلاقی :

هر ابی ای استقلالی نیست ، هر قرمزی لنگی نیست ، بعضی استقلالی ها ابی هستند ، بعضی استقلالی ها ابی نیستند = هیچ استقلالی ای لنگی نیست.