یکی از دوستام به اسم مصطفی زمانی خیلی بچه ی باحالی هستش.وضع مالیشون هم خوبه خدارا شکر.زرین شهریه.اما واقعا بی نظیره.من مصطفی را مدتی بود که همش توی فولادشهر می دیدم.وقتی همدیگه را می دیدیم پهلوی هم می نشستیم.اخرین باری هم که واسه بازی سپاهان با بنیاد کار دیدمش با هم برگشتیم خونه و اون زحمت کشید و کرایمو حساب کرد.

ورزشگاه رفتن وقتی می چسبه که رفیقای پاکار ادم هم بیاند.چون می دونستم مصطفی خیلی پاکاره بهش چند روز قبل بازی اس ام اس دادم و گفتم : مصطفی 100% ذوب اهن قهرمانه.میای بریم ورزشگاه فینال حذفی؟گفت اره.بهش گفتم چون می خوایم بشینیم قهرمانی را تا ته ببینیم ماشین گیرمون نمیاد.باید برگشتنه تاکسی تلفنی بگیریم.

گفت:باشه حالا یک فکری می کنیم.گذشت و دیشب گفتم:پس فردا میای دیگه؟گفت : اره.شاید ماشین بیارم.گفتم : ایول.دوست اینترنتیم علی توتی جان هم به من اس ام اس داد وگفت:منم میام.گفتم:باشه پس توی ورزشگاه همدیگه را خواهیم دید.اون هم برای اولین بار.چه قرار ملاقات باشکوهی و چه روز مبارکی.

مصطفی امروز زنگ زد و گفت که : سر ساعت 3:45 دقیقه بیا لب 3 راه تا با ماشین بیام دنبالت.من هم ساعت 3:10 دقیقه فوتبالیست ها را دیدم و 3:30 دقیقه خونه را ترک کردم.تا به گل فروشی ویولت رسیدم،دیدم گوشیم زنگ می زنه.من دیدم اره مصطفی و رفیقش بیرون یه پراید سفید منتظر من هستند.من هم تماس را ریجکت کردم و رفتم سراغشون.با هردوشون دست دادم.سوار شدیم و رفتیم.

گفتم مصطفی ایول کی گواهینامت 5 ساله شد؟گفت : من اصلا گواهی نامه ندارم.کارت ماشین هم پیشم نیست.بنزین هم ندارم.ساعت 3:45 دقیقه بود که دو دستی زدم تو سرم و گفتم : چه شود.

خلاصه بابا ماشاالله پراید نبود که.هواپیمای بویینگ 747 بود با سرعت 800 یلومتر در ساعت.حالا این بماند،تازه اقا مصطفی لایی هم می کشید،تازه اینم که چیزی نیست،از سمت راست ماشین ها هم سبقت می گرقت.اما انصافا بزنم به تخته از دست فرمونش کیف کردم و لذت بردم.

توی ماشین علی توتی اس ام اس داد وگفت:من زیر تابلوی امام هستم.گفتم شلوغه؟گفت : نه.

اما انصافا شلوغ بود.رفتیم به سوی پارکینگ ورزشگاه.ماشین را گذاشتیم ته پارکینگ.طرف مامور پارکینگه گفت : 500 تومن بده.گفتیم 500 تومن؟گفت اره.گفتیم : به ما گفتند مفتیه که اومدیم.گفت : من باید قبض بدم.گفتیم : بیا این 200 تومن را بگیر خدا بده برکت قبض هم نمی خواد بکنی.خلاصه به زور قبول کرد.

البته قبلش 3 تا پرچم سبز کاغظی رایگان گرفتیم.رفتیم و بیلیط 1000 تومنی را گرفتیم.اما دوست مصطفی چون کاور سپاهان تنش بود مفتی رفت.رفتیم و همین موقع دیدیم یک نفر را دارند با اوردنگی می اندازند بیرون.فهمیدیم چون لباس سپاهان دستش بوده.خلاصه رفتیم زیر تابلوی امام خمینی اون پایین بشینیم که دیدیم ای دل غافل،اونجا یک پرچم سفید بزرگ کرفتند.فهمیدیم قراره جشن قهرمانی پشت این پرچم برگزار بشه.مجبور شدیم چند تا پله بریم بالا.یهو چند تا از لیدر های سپاهان را دیدیم.من ابرام را شناسایی کردم.یهو مظفری داور اشغالی که قهرمانی را از سپاهان گرفت اون هم به خاطر گرفت 7 دقیقه وقت اضافه اومد گرم کنه.اون هم با لباس قرمز.هوادارا همه می گفتند : داور پرسپولیسی ، اه ، اه ، اه ، اه.علی توتی گفت : کجایی؟گفتم زیر تابلو.گفت:من الان وایسادم منو نگاه کن.همون موقع لیدره گفت اقا بلند شو.همه بلند شدند.گفت:منو دیدی؟گفتم : الان نزدیک به چند هزارنفر وایسادند.گفتش پیرن یاسی پوشیدند.نگو از نزدیک رنگش یاس بود و از دور سفید می زد.گفتم:دستت را بیار بالا و ضربدری تکون بده.گفت : اوردم.همون موقع لیدره گفت : اقا دستت را بیار بالا.همه دستشون را اوردند.با خودم گفتم : عجب شانس توپی داریم ما.زنگ زد بهم.گوشی را ورداشتم ولی چیزی نفهمیدم.اس ام اس دادم و گفتم : من دستم را تکون می دم تا ببینیم.خلاصه دیدمش.واسه هم دست تکون دادیم اما نمی شد رفت پیشش.بازی شروع شد.تا توپ می رسید به احمد مومن زاده همه می گفتند : احمد بیه بیه.جو خیلی خوب بود.

داشتیم تشویق می کردیم که برای ذوب که را اهن را توی قوطی کرده بود خطا گرفته شد.توپ را زدند و توپ ریباند شد.همون موقع بازیکن ذوب اومد و از ریباند استفاده کرد و توپ را از فاصله ی دور شوت کرد.همه اماده بودند تا افسوس بیرون رفتن توپ را بخورند که دیدند نخیر،توپ رفت کنج چپ گل و خورد به تیرک و رفت توی گل.همه تو شوک بودند و هنوز محو تماشا بودند.یهو همه فهمیدند که توپ گل شده.ورزشگاه منفجر شد.بازیکنی که گل را زده بود اومد از روی حصار ها پرید و اومد پهلوی ما.و ازمون تشکر کرد.من این گل را با موبایلم ضبط کردم.

همه یک صدا می گفتند:ما که رفتیم اسیا***...ون لق لنگیا

وقتی این شعار تموم شد لیدر ذوب گفت : ما که رفتیم اسیا***سپاهان تو هم بیا

همه شروع کردند به شعار دادن.البته شعر برج میلاد تو...نشون***جام و نمی دیم بهشون را هم خوندند.شب تاره را هم خوندند.

اشنا دروازه بانشون فقط وقت تلف می کرد.چندین بادکنک سبز و سفید هوا کردند.دوباره ذوب جون گرفت و باز هم اکه اشتباه نکنم خلعتبری گل زد.

همه ترکیدند و گفتند : یکی دیگه جا بنداز***را اهن و گیریه بنداز

حواسم نبود که یکهو راه اهنیا یه گل زدند.ورزشگاه عین خیالش نبود.شروع کرد به دنباله ی تشویق هاش.بازی تموم شد و همه رفتند برند که چیز بخرند و بخورند که علی توتی اومد پهلوی من.گفت بیا بریم یه تابی بزنیم.گفتم باشه.رفتیم چیز بخریم دیدیم که چقدر شلوغه.منصرف شدیم.با هم یه ذره گپ زدیم و دیدیم که ای وای.درب های ورودی پر از ادمه.اون موقع بود که سربازه دیگه اجازه ی ورود بهمون نداد.چیز زیادی از بازی نگذشته بود که دوباره .رزشگاه منفجر شد.همه مونده بودند کی بازی شروع شد که ذوب گل را زد؟مجبور شدیم از گوشه ی ورزشگاه بریم تو.رفتیم و نشستیم گوش.به طوری که تپه چمن سمت چپمون بود.عیسی اندوی هم رو به رومون.اونجا هوادارها تشویق نمی کردند.صادقانه بگم خواهر مومن زاده را.....از بس گفتند احمد بیه بیه.ذوب اهن رفت توی لاک دفاعی.دفاعی که هیچ کسی نمیتونست بشکنه اون را.

بازی رسید به دقیفه ی 80.به علی توتی گفتم : حالا نخواد این مظفری لنگی 7 دقیقه وقت اضافه بگیره؟رسیدم به دقیقه ی 90 و ذوب همچنان دفاع منطقی می کرد.

یکی از هوادارها گفت : اشغال 6 دقیقه وقت اضافه گرفت.همه گفتند از کجا فهمیدی؟گفت از انگشت های داور.

بعد که اسکوربرد را دیدیم متوجه شدیم این اشغال 7 دقیقه وقت تلف شده گرفته تا حماسه ی لنگ را واسه ی راه اهن تکرار کنه.همه ی هوادار ها می گفتند : اصفهان عروسیه***تهران...ون سوزیه.

ذوب اهن***سپاهان***سرور کل ایران

سپاهان به اسیا خوش امدی

اسیا اماده باش***اصفهان داره میاد

خلاصه 7 دقیقه ی خیلی خوب.ذوب که راه اهن را سوراخ کرده بود گل چهارم را هم زد.همه منتظر سوت بودند که ذوب گل پنجم را هم زد.خلعتبری اومد نزدیک ما و ما را وادار به تشویق کرد با دست هاش.

اینجا بود که دیگه داد هوادار های ذوب اهن در اومد و به عبارتی قشنگ تر حس ترحم هوادار ها هم از پاره شدن راه اهن تهرانی و میدر عامل لنگیش انصاری فرد در اومد و شروع کردند به شعر دادن به نفع راه اهن :

ذوب اهن بسه دیگه***گناه داره

ذوب اهن بسه دیگه***گناه داره

همین موقع ها بود که یهو دیدیم عزیز محمدی رئیس سازمان لیگ داره از رو به روی ما رد میشه تا بره توی جایگاه و خودش را اماده کنه.

همه عیسی اندوی را تشویق می کردند.این اخرین بازی ای بود که عیسی اندوی می دونست توی ایران بازی کنه.فصل بعد یا باید بره یه کشور دیگه و یا باید بره لیگ دسته یک.

علی توتی اماده ی رفتن شد و با من خدا حافظی کرد و رفت.من هم مشغول دیدن جشن قهرمانی ذوب اهن شدم.کم تر فینالی هست که نتیجش 5-1 بشه.

چند نفر یک پوستر بزرگ از عکس دسته جمعی سپاهان با ذوب اهنیا در دست داشتند.بالای پوستر عکس سپاهانیا بود.پایینش عکس ذوب اهنیا.وسطش هم نوشته بود :

اسیا اماده باش***اصفهان داره میاد

بازی تموم شد و عیسی رفت با پرچم کشورش شروع به خوشحالی کردن کرد.همه به ریش مظفری می خندیدند و می گفتند : شانس اورد 8 دقیقه وقت اضافه نگرفت و گرنه راه اهن 6 تایی می شد.

شروع کردند به پخش اهنگ مخصوص ذوب اهن قهرمان.عکس خیابانی را توی اسکوربرد نشون داد که نزدیک بود گریش بگیره این لنگی کثیف.

گوینده شروع کرد به حرف های افتخار امیز زدن.و باز هم مشکل همیشگی پیش اومد.یعنی موقع حرف زدنش صداش بریده بریده بود و هی قطع می شد.خیلی می خوام بدونم این مشکل کی توی ایران برطرف میشه.

بازیکن ها مدال هاشون را گرفتند و گردنشون تاج گل انداختند.چند لحظه بعد هر کدوم بازیکن ها تاج گلش را پرت کرد طرف ما.معلوم نبود چند تا تاج گل بود.من فقط 25 تاش را خودم دید.اینقدر تعدادش زیاد بود که موقع برگشتنه هر هواداری یکیش را انداخته بود گردنش.

مراسم باز هم شلوغ بود.اذری اومد توی جایگاه.ابراهیم زاده هم اومد.خیلی خوشحال بود.مشاالله چه شیکم گنده ای داشت.گوینده شروع کرد قهرمانی را به تک تک تیم ذوب اهن تبریک گفتن.به عیسی،صالح،ابراهیم زاده،خلعتبری،ثلثالی و...

بعضی هوادار ها به شوخی می گفتند : الان اسم ما را هم می گه.

بعضی دیگشون هم به شوخی ادای گوینده را در میاوردند :

تبریک می گیم به : اندوی،ابراهیم زاده،نوه عمه ی مادر بزرگ خالم،شوهر عمم،دختر عمم،عباس اقا،غلومی چغندر و...

بعد هم جام را دادند و دور افتخار زدند و یه اتیش بازی کوچیک انجام دادند که بیش تر دود داشت تا نور.هم هوادار های ذوب خوشحال بودند و هم هوادار های سپاهان.از معدود اتفاقات فوتبال دیگه.بعد هم از ورزشگاه خارج شدیم و مصطفی مثل برق ماشین را از پارکینگ شلوغ در اورد و اهنگ سپاهان را که شاد بود را گذاشت و صداش را زیاد کرد.و شروع کرد به بوق زدن.ما هم پمجره ها را دادیم پایین و پرچم سبزمون را دایم بیرون از ماشین.خوشبختانه اینقدر شلوغ بود که پلیس راه هم کاری بهمون نداشت.همه بوق می زدند و توی اتوبان پرچم زرد و سبز را تکون می دادند.

مصطفی ما را رسوند لب قائمیه و بعدش گفت شرمنده بنزین هیچی نداریم.بعدش هم خدا حافظی کرد.ما هم ازش تشکر کردیم و رفتیم.تو راه زن های با کلاس و... که هیچی از فوتبال نمی فهمیدند می گفتند چی شده؟من هم شصت راستم را نشون می دادم و پنج انگشت چپم را باز می کردم و میگفتم : ذوب 5-1 برد و قهرمان جام حذفی شد.البته قطعا حرکت من ایهام داره.

بعدش هم با دوست مصطفی سوار اتوبوس شدیم و وقتی اتوبوس خالی ایستگاه بعدش وایساد یکهو پر شد از چندین هوادار ذوب و سپاهان که جو اتوبوس را بدجوری ورزشی کردند.واقعا خاطره انگیز بود.

یادم افتاد به قهرمانی 3 سال قبل سپاهان در مقابل لنگ در جام حذفی و اتیش بازی محشرش.اگه من اون سال موبایل دوربین دار داشتم از امیر قلعه نویی که تا یک متری به من بود و توی یک پرشیای نوک مدادی بود فیلمبرداری می کردم.ای لعنت به این مسخره بازی های کشور که چندین سال باید از یک تکنولوژی بگذره تا بعد اجازه ی ورودش به کشور را بدند.

خدا را شکر.چه فصل رویایی ای بود.

استقلال به حقش که قهرمانی توی لیگ بود رسید.

ذوب اهن به حقش که قهرمانی توی جام حذفی بود رسید.

سپاهان هم به حقش که اسیایی شدن بود رسید.اگه لنگ چهارم شده بود الان معادلات به هم می خورد.

چه جالب.دو تیم از اصفهان و فقط یک تیم شایسته از تهران.

اذری مدیر عامل ذوب بعد از قهرمانی استقلال قول داد دیگه هیچ وقت نیاد توی برنامه ی 90.بیچاره عادل لنگی.فکرش را بکن عادل تو همه ی برنامه های ورزشی بره به جز 90.

وای چقدر لذت بخشه که تمام تیم های مورد علاقه ی من اسیایی شدند و لنگ امسال باید سماق بمکه چون توی اسیا هر اشغالی را راه نمی دند.اگه هم فصل قبل با خریدن داور اومد این فصل هیچ غلطی نمیتونه بکنه.

ما که رفتیم اسیا***...ون لق لنگیا

افتخار می کنم که سپاهان لنگ سوراخ کن توی بد ترین شرایطش باز هم رفت اسیا.افتخار می کنم که امروز توی فولاد شهر حتی یک فحش هم به استقلال داده نشد.افتخار می کنم که کل 90 دقیقه صحنه ی فحاشی به تیم کثیفی مثل لنگ بود.بله.روزی می رسه که رفتن به اسیا واستون ارزو میشه.استقلال هرسال توی اسیا افتخار افرینی می کنه.تاج کبیر یعنی این.

امیدوارم از گزارش کامل بازی به همراه تصاویر کاملا از سوراخ شدن لنگ لذت ببرید.

 وعده ی افتخار افرینی ما 4 شنبه در لیگ قهرمانان با گرفتن جشن قهرمانی بارسلونا و سوراخ کردن لنگ انگلستان.

اگه بدونید چه حالی می ده وقتی هواداری باشید که دوبار جام حذفی را طی ۳ سال به دست اورده.