سلام.5شنبه بعد از 16 سال تیم قدرتمند فوتسال ایران تونست از گروه خودش صعود کنه.استرسی که واسه ی این بازی داشتم به اندازه ی استرس بازی کره ی جنوبی با ایران در یک چهارم جام ملت های اسیا بود،یا شاید هم به اندازه ی بازی فوتبال سپاهان با کاوازاکی بود.طبق معمول در 1متری تلویزیون نشسته بودم و بالشم را داشتم گاز می گرفتم.بازی را شروع کردیم و من هر لحظه منتظر گل خوردن،تحقیر و حذف تیم فوتسالمون بودم.بازی را دردست گرفتیم و اولین موقعیت ها را ایجاد کردیم.خیلی جالب بود.تیممون نه به فکر بازی دفاعی و زد فوتبال بود و نه به فکر دعوا و نه حتی این قدر بی جنبه بازی در بیاره بخواد هی با بازیکن های چک الکی حرف بزنه.ادم واقعا از بازی هجومی بچه ها داشت لذت می برد.10دقیقه ای گذشت و بازی و تعداد موقعیت ها دستمون بود.بار ها تا دم گل زدن رفتیم ولی دروازه بانشون خیلی خوب کار کرد.کم کم اونا هم یکی دوتا حمله کردند که ما گل اول را در دو مرحله زدیم.بچه ها عین خیالشون هم نبود که گل زدند به تیم چک.اگه کسی اطلاعی نداشت فکر میکرد بچه ها گل اول را به جزایر سلیمانی زدند که در این تورنومنت رکورد گل خوردن را شکستند و با خوردن 31 گل از روسیه به راحتی حذف شدند.در 11ثانیه اخر نیمه ی اول وحید حفظ توپ زیبایی کرد و ما نیمه ی اول را یک هیچ بردیم.در نیمه ی دوم ما در اوایل کار بازی را وا دادیم و به لاک دفاعی رفتیم.همین موجب گل خوردن ما شد.نکته ی جالب توجه این بود که مزدک میرزایی بعد از دریافت گل شروع کرد به ایه ی یاس خوندن و تضعیف روحیه ی هوادار ها.ولی کور خونده بود.همه از شوک گول خورده بیرون اومدیم.وحید بازی را جمع کرد و وقتی توپ را گرفت از سمت راست شروع به حرکت کرد که با دیریبل زدن یک بازیکن و زدن یک ضربه ی دقیق گل قشنگی را وارد دروازه ی چکی ها کرد.دوباری ما امیدوارشدیم و لی چند دقیقه بعد یک گل دیگه از چکی ها دریافت کردیم.هرچند ما با مساوی هم صعود می کردیم ولی هرگز اجازه ی این ریسک را نداشتیم.باز هم زیر فشار چک فرو رفتیم.مربی چک در اخر بازی دست به ریسک بزرگی زد و از دروازه بان خود در امر بازی سازی و حمله استفاده کرد.اگه اشتباه نکنم ما در سال 2006 همچین ریسکی را انجام دادیم و در بازی با ژاپن به خاطر همین کار یک گل تحقیر امیز خوردیم.این تنها باری بود که ما قهرمان نشدیم و ژاپن قهرمان شد.در اخرین دقایق بازی توپ نصیب ایرانی ها شد و بازدن یک ضربه ی دقیق گل سوم ما شکل گرفت و حتی دروازه بان هم مانع رفتن توپ به کنج دروازه نشد.و ما بعد از16 سال از گروه خودمون صعود کردیم.یعنی در بین 8 تیم بزرگ دنیا قرار گرفتیم.چیزی که من را خیلی تحت تاثیر قرار داد گریه ی جالب و کمدی شمس بود که با کت و شلوار ابی و لاجوردی خودش شروع به گره کردن کرد.جالب بود که در حین گریه کردن هم داشت زیر چشمی نگاه می کرد.خودش که گفته هدف جدید رفتن به نیمه نهایی هستش.این بالا انداختن مربی ها هم برای ما معضلی شده ها.یادش بخیر در قهرمانی استقلال خواستند امیر خان را بالا و پایین بندازند که دقیقا ژنرال با عصبانیت زیاد گفت:برو کنار،ولم کن.چند ماه قبلش در بازی با بحرین که با گل نصرتی لنگی در اخرین لحظات رفتیم جام جهانی در پایان بازی یک نفر اومد که کعبی را بزار روی شونش که یکدفعه تا خواست بلند بشه کعبی با مخ خورد روی زمین.ما که گفتیم کعبی ضربه مغزی شد،البته اگه این لنگی مغزی هم داشته باشه.شاید امیرخان از همین میترسید. راستی کریمی هم خدا را شکر از تیم ملی خداحافظی کرد.جز دردسر هیچی واسه ی ما نداشت.90دقیقه توی زمین قدم می زد تا شاید یه پاس بده،گل هم که نمی زد.حتما شما استقلالی های عزیز که در بازی های جام جهانی مسخره بازی های این عوضی را که یادتون هست.احمق اخلاق تیم ما را هم زیر سوال برد.توی المان هیچ غلطی نکرد تازه با شوت کردن ساک ابروی ما را برد.نفهمیدم حاج صفی دعوت شد یا نه،ولی کاملا کار کریمی را انجام می ده.تقریبا می شه اون را با سسک فابرگاس بازیکن جوان و بی نظیر اسپانیایی ارسنال مقایسه کرد.هم شوت می زنه،هم با پاس تک ضرب بازی سازی می کنه،هم گل می زنه و از همه مهم تر خوشحالی بعد از گلش مثل کاپیتان فرانچسکو توتی میمونه.24مهر با کره ی شمالی بازی داریم.ما در مقدماتی جام جهانی2006با کره ی شمالی بازی کردیم که در پیونگ یانگ،پایتخت کره 2-0بردیم و در ایران با ضربه ی سر محکم رحمان رضایی که با برخورد به تیرک وارد دروازه شد تونستیم او را شکست بدیم.اما این کره با اون کره واقعا فرق می کنه.این کره،تونست با کره ی جنوبی مساوی کنه.خب در هنگام بازگشت و در داخل اتوبوس با دایی البرز یک بحث مختصری از راستی کریمی هم خدا را شکر از تیم ملی خداحافظی کرد.جز دردسر هیچی واسه ی ما نداشت.90دقیقه توی زمین قدم می زد تا شاید یه پاس بده،گل هم که نمی زد.حتما شما استقلالی های عزیز که در بازی های جام جهانی مسخره بازی های این عوضی را که یادتون هست.احمق اخلاق تیم ما را هم زیر سوال برد.توی المان هیچ غلطی نکرد تازه با شوت کردن ساک ابروی ما را برد.نفهمیدم حاج صفی دعوت شد یا نه،ولی کاملا کار کریمی را انجام می ده.تقریبا می شه اون را با سسک فابرگاس بازیکن جوان و بی نظیر اسپانیایی ارسنال مقایسه کرد.هم شوت می زنه،هم با پاس تک ضرب بازی سازی می کنه،هم گل می زنه و از همه مهم تر خوشحالی بعد از گلش مثل کاپیتان فرانچسکو توتی میمونه.24مهر با کره ی شمالی بازی داریم.ما در مقدماتی جام جهانی2006با کره ی شمالی بازی کردیم که در پیونگ یانگ،پایتخت کره 2-0بردیم و در ایران با ضربه ی سر محکم رحمان رضایی که با برخورد به تیرک وارد دروازه شد تونستیم او را شکست بدیم.اما این کره با اون کره واقعا فرق می کنه.این کره،تونست با کره ی جنوبی مساوی کنه.خب در هنگام بازگشت و در داخل اتوبوس با دایی البرز یک بحث مختصری از حرف های اون را به صورت نقل قول براتون می گم.همین طور که اون تعریف می کرد: هیچ احدوالناسی حق نداره با دوچرخه وارد پایتخت کره ی شمالی بشه.حتما با خودتون می گید که این طوری که نمیشه؟ولی چرا می شه،پایتخت کره ی شمالی به قدری کوچک هستش که به راحتی می شه این قانون را اجرا کرد.کره ی شمالی با کره ی جنوبی مشکلات و درگیری زیادی دارند.جنوبی ها از نظر تکنولوژی و الکترونیک کاملا از شمالی ها برترند.جنوبی ها دارای سیاست های اروپایی و امریکایی هستند،اما شمالی ها اصلا سیاست درست و حسابی ندارند.حتی فاصلشون هم کاملا نزدیک هستش و یک بار که پسر رییس جمهور شمالی میاد که قاچاقی برای تفریح از مرز رد بشه،مسیولان جنوبی اون را کت بسته تحویلش می دن به پدرش.خود رییس جمهور شمالی کار های مسخره زیاد انجام می ده و ادم را به یاد دکتر محمود احمدی نژاد می اندازه.ایشون شدیدا علاقه ی عجیبی به دیدن فیلم داره و کل خونش کلکسیونی از فیلم هستش.ظاهرا 1بارکه قرار بوده رییس جمهور جنوبی به شمالی برای حل پاره ای از مشکلات سفر کنه،رییس جمهور شمالی از جنوبی خواهش می کنه که داری میای اینجا،چندتا فیلم و دستگاه پخش برام بیار.فکر کنم با این مطالب پی به تفاوت 2 کره برده باشید. ببینیم تا کی شانس به این علی دایی رو می کنه. ظاهرا ما در گروه بندی فوتسال در یک چهارم با تیم های :برزیل-اوکراین-ایتالیا هم گروه هستیم.امروز ساعت17 با تیم قدرتمند برزیل بازی داریم.برزیلی که در کشور خودش بازی می کنه و هوادار های زیادی داره.اون تمام بازی های خودش را تا الان برده.تا جایی که من گل های برزیل را دیدم،اکثرا از راه دور بودند.پس باید دروازه بان و دفاع مراقب باشند.مخصوصا دروازه بان ما که از دستکش هم استفاده نمی کنه.باز هم می گم،کاشکی یا ایران قهرمان بشه و یا ایتالیا.اگر بازی رم با سینا را در نظر نگیریم،من یک هفته ی فوق العاده ی هواداری را پشت سر گذاشتم.راستی مژده به همه ی سپاهانی های عزیز،ظاهرا تنها مشکل ای اف سی با اسکوربرد ورزشگاه فولاد شهر بوده که اون هم داره حل می شه.پس بازی های سپاهان را می تونیم از نزدیک ببینیم.